2o ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Εισαγωγικό σημείωμα:

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

Από την καθημερινή ζωή στη Μυτιλήνη, στο πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στην Τένεδο κι από κει στον ελληνικό νότο, την Πελοπόννησο…

Από τους λυρικούς και ευαίσθητους ήχους παραδοσιακών μουσικών οργάνων της Τουρκίας, σ’ έναν διάσημο τσιγγάνο ερμηνευτή του φλαμένκο κι ύστερα, μια στάση σε μια ελληνική ταβέρνα και τους περίτεχνους λαρυγγισμούς κάποιων γέρων προσφύγων που τραγουδούν παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια, για να καταλήξουμε σε μια πρόσφατη συναυλία…

Από τους εργάτες του φωταερίου της δεκαετίας του ’60, στην Πλατεία Δημαρχείου της Αθήνας και την προσμονή του μεροκάματου…

Από την αγωνία του αρχαιολόγου να ανασυνθέσει το μνημείο, στην αγωνία του δασκάλου να μεταδώσει στα παιδιά τη γνώση και τον πολιτισμό.

Από την καθημερινότητα του βιομηχανικού εργάτη, στους σφουγγαράδες της Καλύμνου κι από κει στα λιγνιτωρυχεία για να καταλήξουμε κάπου στη Βόρεια Θάλασσα και τους ψαράδες της…

Από τον επιτυχημένο Έλληνα μετανάστη στη Γερμανία, στο φόβο της ξενιτιάς και την προδικτακτορική Ελλάδα.

Από την αναζήτηση του ήχου μιας ταινίας βουβής σε έναν μάστορα που δίνει ήχο και ζωή σε παλιούς φωνόγραφους.

Από τις πόζες μοντέλων γυμνών, στον Αμέτ που πουλά λαχεία στην Κομοτηνή και τους γραφικούς κουρείς της Βηρυτού που αναπολούν και συνεχίζουν να ονειρεύονται.

Από την αγωνία και τον αγώνα της Χρυσούλας για επιβίωση στον αγώνα και την αντίσταση των κατοίκων της Περγάμου.

Από το ανέβασμα μιας θεατρικής παράστασης μέσα στον πολύβουο χώρο ενός εργοστασίου, σε παραδοσιακά θεατρικά δρώμενα σε κάποιο ελληνικό νησί. Ενθύμια πόλεων, στιγμών, προσώπων αγαπημένων, ήχων, μουσικών και εικόνων που καταγράφηκαν…

Διαδρομές με αφετηρίες διαφορετικές, μα μ’ έναν τόπο κοινό να τις συνδέει…
ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ

Τη Μεσόγειο

Γη των αμπελιών, της ελιάς
Γη της αγωνίας, του χαμόγελου μα και της θλίψης των ανθρώπων της
Γη του Μπροντέλ και του Ομήρου

Καλές διαδρομές

ΣΑΒΒΑΤΟ 2 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1999

ΤΟ ΑΛΛΟ ΓΡΑΜΜΑ
Σκηνοθεσία: Λάμπρος Λιαρόπουλος
Περίληψη: Το κύκνειο άσμα του εξαιρετικά ταλαντούχου Έλληνα κινηματογραφιστή Λάμπρου Λιαρόπουλου που τόσο πρόωρα έφυγε.

ΤΟ ΓΚΑΖΙ (1966)
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Σταύρακας
Περίληψη: Η ζωή των εργατών του γκαζιού και ο τρόπος παραγωγής του προϊόντος.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΕ ΔΕΥΤΕΡΑ (1975)
Σκηνοθεσία: Βασίλης Βαφέας
Περίληψη: Η κάμερα παρακολουθεί έναν βιομηχανικό εργάτη από την Παρασκευή ως τη Δευτέρα.

ΕΡΓΑΤΕΣ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΙΜΑΝΤΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ (1977)
Σκηνοθεσία: Dr Klaus Vetter
Περίληψη: Η καθημερινή ζωή και εργασία του αρχιεργάτη Γκέρχαρντ Ζ. Από το απόγευμα της Παρασκευής μέχρι την επόμενη βάρδια, τη Δευτέρα το πρωί.

ΣΚΛΗΡΗ ΠΟΖΑ (1998)
Σκηνοθεσία: Μαρία Λεωνίδα
Περίληψη: Τι κρύβει η δουλειά των ανθρώπων που ποζάρουν για ζωγράφους και γλύπτες.

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΧΕΡΙΑ (1998)
Σκηνοθεσία: Bahriye Kabadayi, Mustafa Varlik
Περίληψη: Σήμερα ο φωνόγραφος είναι το σύμβολο ενός παγκόσμιου πολιτισμού του παρελθόντος και ο Μεχμέτ Οζτεκίν είναι ένας βιρτουόζος που αποφάσισε μόνος του να κάνει όλους τους σιωπηλούς φωνόγραφους να μιλήσουν.

SIPSI (1997)
Σκηνοθεσία: Ethem Ozguven
Περίληψη: Στην Ανατολία, υπάρχουν περίπου 600 διαφορετικά μουσικά όργανα και πολλοί περισσότεροι τρόποι για να τα παίζεις.

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ (1999)
Σκηνοθεσία: Hikmet Yasar Yenigun
Περίληψη: Σ’ αυτό το ντοκιμαντέρ παρουσιάζονται οι πηγές της Κωνσταντινούπολης, αληθινά κομψοτεχνήματα που αποτελούν πραγματικά αρχιτεκτονικά μνημεία και το σύστημα ύδρευσης της Πόλης που κατασκευάστηκε εκατοντάδες χρόνια πριν.

ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΚΙΛΙΜΙΑ(1991)
Σκηνοθεσία: Enis Riza Sakizli
Περίληψη: Το ντοκιμαντέρ αυτό αναφέρεται στα κιλίμια, παραδοσιακά υφαντά για κάθε χρήση, για σκέπασμα για χαλί, για χαλί τοίχου, που προστάτευαν και διακοσμούσαν τους χώρους των νομάδων.

ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1999

ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ, ΛΕΟ ΜΠΡΟΟΥΕΡ – Η ΤΑΙΝΙΑ (1997)
Σκηνοθεσία: Λουκία Ρικάκη
Περίληψη: Το ντοκιμαντέρ καταγράφει πως δημιουργείται ένας δίσκος με τη συνεργασία μουσικών από άλλες χώρες.

Η ΖΩΗ ΣΤΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ (1961)
Σκηνοθεσία: Λέων Λοϊσιος
Περίληψη: Η «ζωή στη Μυτιλήνη» αποτύπωσε, χωρίς να παραμορφώσει την καθημερινή ζωή και πραγματικότητα.

Η ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΙ (1997)
Σκηνοθεσία: Εύα Στεφανή
Περίληψη: Μια γυναίκα γύρω στα 50, που κατάγεται από το χωριό Άρι της Πελοποννήσου πουλά κουλούρια καθημερινά στους δρόμους του Μανχάτταν.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΠ’ ΤΑ ΣΩΤΗΡΙΑΝΙΚΑ (1978)
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Ξανθόπουλος
Περίληψη: Η ιστορία ενός «επιτυχημένου» μετανάστη, εργάτη στη Γερμανία.

Ο ΜΠΡΕΧΤ ΣΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ (1975)
Σκηνοθεσία: Νίκος Κανάκης
Περίληψη: Η κάμερα καταγράφει την παράσταση που έδωσε ο θίασος του Λεωνίδα Τριβιζά με το θεατρικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ «Η Μάνα», στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου υφαντουργίας Φίντεξπορτ.

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ ΤΕΝΕΔΟΥ (1999)
Σκηνοθεσία: Zeuner Un
Περίληψη: Ένας περίπατος στην Ελληνική (όπου σήμερα ζουν 35 μόνον Έλληνες) αλλά και στην Τουρκική συνοικία με την κάμερα να εστιάζεται στα παιδικά βλέμματα και σε εικόνες της καθημερινής ζωής του νησιού.

HAIR TENT (1999)
Σκηνοθεσία: Sesda Meras
Περίληψη: Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει τον τρόπο ζωής των Τούρκων νομάδων, τον τρόπο με τον οποίο έχτιζαν τα καταλύματά τους χρησιμοποιώντας όλα εκείνα τα υλικά που το φυσικό περιβάλλον και η πανίδα της περιοχής τους προσέφεραν.

ΤΟ ΜΕΜΕΤΑΚΙ (1998)
Σκηνοθεσία: Λάκης Παπαστάθης
Περίληψη: Ο Αμέτ, είναι ένας 50αρης μουσουλμάνος της Κομοτηνής που από το πρωί ως το βράδυ πουλά λαχεία στην αγορά της πόλης.

ΑΛΙΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (1978)
Σκηνοθεσία: Dr Klaus Vetter
Περίληψη: Ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δουλειά των Γερμανών ψαράδων πάνω στο αλιευτικό σκάφος «ΒΙΕΝΝΗ».

ΔΕΥΤΕΡΑ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1999

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ (1994)
Σκηνοθεσία: Αλίντα Δημητρίου
Περίληψη: Ο ηλεκτρισμός, όπως και τα άλλα φαινόμενα του πολιτισμού στηρίζονται πάνω στην εργασία. Στην ταινία βλέπουμε την αφανή αλλά μεγαλειώδη προσπάθεια του ανθρώπου για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος.

ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ (1990)
Σκηνοθεσία: Αγγελική Αντωνίου
Περίληψη: Η αιφνιδιαστική καθολική αρρώστια των σφουγγαριών που ξέσπασε μετά την καταστροφή του Τσέρνομπιλ αναγκάζει τους Καλύμνιους σφουγγαράδες να προετοιμαστούν για το μακρινό τους ταξίδι στις θάλασσες της Βόρειας Αφρικής.

ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΕΔΕΣΣΗΣ (1982)
Σκηνοθεσία: Μάνος Ευστρατιάδης
Περίληψη: Μια ταινία –γυρισμένη βιαστικά και εκτός προγράμματος-αναζητά τον ορισμό της λέξης «ενθύμιο» και γίνεται ταυτόχρονα η ίδια ενθύμιο του χώρου στον οποίο αναφέρεται.

ΠΡΩΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
Παραγωγή: Ένωση δημιουργών ντοκιμαντέρ της Τουρκίας
Περίληψη: Πρόκειται για 4 σποτ, με διάρκεια δύο λεπτών το καθένα, που παρήχθησαν από την Ένωση Τούρκων δημιουργών ντοκιμαντέρ.

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΩΝΕΣ (1999)
Σκηνοθεσία: Hikmet Yasar Yenigun
Περίληψη: Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάζει περιστεριώνες και άλλες τέτοιες κατασκευές μερικές από αυτές αληθινά κομψοτεχνήματα, που κατασκευάστηκαν από τους ανθρώπους για να προσφέρουν φιλοξενία στα πουλιά σχεδόν σε ολόκληρη την Τουρκία.

ΒΗΡΥΤΟΣ, ΟΙ ΚΟΥΡΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (1996)
Σκηνοθεσία: Hany Tamba
Περίληψη: Το πορτραίτο έξι ανδρών που δούλευαν στο ίδιο επάγγελμα για περισσότερα από τριάντα χρόνια. Είναι κουρείς σε μια πόλη χωρισμένη στα δύο στα 17 χρόνια του πολέμου, τη Βηρυτό.

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ (1997)
Σκηνοθεσία: Ethem Ozguven, Petra Holzer
Περίληψη: Όταν το 1989 μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία αποφάσισε να ανοίξει εργοστάσιο επεξεργασίας χρυσού στο Οβαστίκ (10 χιλιόμετρα από την Πέργαμο) οι κάτοικοι της περιοχής εναντιώθηκαν. Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι το χρονικό της αντίστασής τους.

ΤΡΙΤΗ 5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1999

Η ΠΑΤΑΝΙΑ (1996)
Σκηνοθεσία: Χριστίνα Χατζηζαχαρίου
Περίληψη: Η ταινία υφαίνει το πορτραίτο μιας μάνας που πέθανε το Μάρτη του ’74 σε ένα χωριό που βρίσκεται τώρα στα κατεχόμενα.

ΑΝΑΜΟΝΗ (1964)
Σκηνοθεσία: Κώστας Σφήκας
Περίληψη: Μπροστά στο Δημαρχείο δεκάδες ελαιοχρωματιστές με τις βούρτσες και τους τενεκέδες στα χέρια, περιμένουν τον πελάτη για το μεροκάματο.

ΣΙΩΠΗΛΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ (1998)
Σκηνοθεσία: Θανάσης Ρεντζής
Περίληψη: Η ταινία πραγματεύεται τη νεότευκτη αντίληψη για μνημείωση και διάσωση των κατάλοιπων του παρελθόντος και εν προκειμένω των ερειπίων της παραδοσιακής βιομηχανίας (του νερού, του κάρβουνου, του πετρελαίου καθώς και του ηλεκτρισμού) που κατάσπαρτα κι εγκαταλελειμμένα σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο έχουν αφεθεί στη φθορά του χρόνου, τη μούχλα, τη σκόνη και τη σκουριά.

Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ (1987/88)
Σκηνοθεσία: Κώστας Βρεττάκος
Περίληψη: Η ταινία παρακολουθεί τις εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης που έγιναν στα μνημεία της Ακρόπολης από το 1978 ως το 1986.

ΤΡΕΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ (1998/99)
Σκηνοθεσία: Michele Bourgeot
Περίληψη: Μασσαλία, Γένοβα, Αμβούργο. Τρεις πόλεις για τρία παραδείγματα δημοτικών σχολείων της Ευρώπης που συγκεντρώνουν παιδιά που προέρχονται από διαφορετικό κοινωνικό περίγυρο αλλά και πολιτιστικό υπόβαθρο.

ΤΕΤΑΡΤΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1999

ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΜΕΘΑ (1995)
Σκηνοθεσία: Γιώργος Καρυπίδης
Περίληψη: Ένα διαχρονικό βλέμμα στον Ελληνικό νότο – Πελοπόννησο – που επιχειρεί να ανιχνεύσει τα χαρακτηριστικά και τις παραμέτρους που τον συνδέουν και τον εντάσσουν στον ευρύτερο Μεσογειακό χώρο.

ΖΑΚΥΝΘΙΝΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ (1989)
Σκηνοθεσία: Τώνης Λυκουρέσης
Περίληψη: Λαϊκές θεατρικές παραστάσεις στα χωριά της Ζακύνθου κατά την περίοδο κυρίως των Απόκρεω.

ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ (1976)
Σκηνοθεσία: Γιώργος Κόρρας
Περίληψη: Στο «υποβρύχιο», μια λαϊκή ταβέρνα στην Άνω Τούμπα στη Θεσσαλονίκη, δυο γέροι, πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη, παίζουν και τραγουδούν παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια.

ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ (1998)
Σκηνοθεσία: Anri Sala
Περίληψη: Η απουσία του ήχου θα μπορούσε να είναι ένα ατύχημα με το πέρασμα των χρόνων, η γυναίκα είχε αφήσει πίσω της τα γεγονότα, τις χαρές, τις λύπες, την αισιοδοξία, τους φόβους, τον κομμουνισμό…και το φιλμ μιας συνέντευξης.

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΣΑΜΟΥ «ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ»